O Pedrouzo - Santiago de Compostella 19,5 km
11 oktober 2019 - Santiago de Compostela, Spanje
De laatste dag... Nog een keer opstaan om op pad te kunnen gaan... Het is My Way... Camino de Santiago!!
Ook vandaag een optocht van velen, met één zelfde doel... Aankomen in Santiago de Compostella. Ik had de wekker op zeven uur staan, maar was voor die tijd al wakker. Ik had vannacht mijn eigen kamer, zodat ik mijn eigen ding kon doen... ik wil nu met mijn eigen gedachten op pad gaan, niet gestoord door anderen...
Om kwart over zeven trek ik de deur achter mij dicht, en ga op zoek naar een barretje waar ik kan ontbijten. Ik heb tegen Kitty gezegd, dat ik om half drie verwacht aan te komen. Mijn Netwerk op mijn telefoon heeft het de voorlaatste dag begeven, en ben ik afhankelijk geworden van Wifi. Ik kan mij voorstellen hoe fijn wandelen het is geweest, toen er nog geen smartphones waren. Heerlijk op pad zijn en weten dat er ergens wel een bed zal zijn, en er niets gereserveerd kan worden.
Ook deze morgen zit het potdicht en zijn wij in nevelen gehuld. Jammer, want juist het eerste gedeelte gaat nog door landelijk bos gebied. Voor mijn doen ben ik vroeg op pad, en zolang de route door de stad loopt is er niets aan de hand. Maar dan gaat het ineens linksaf het bos in... Pikkedonker, tja dat doe ik dus niet en wacht tot de lichtjes mensen mij voor gaan. Nu ervaar ik hoe het is, om in het donker te lopen, en dat zeker drie kwartier voordat ik in het donkere bos iets kan zien. Je ziet dus alleen je voeten, want je moet naar de grond kijken. Ik vind dat dus tien keren niks, en dan zijn er mensen die dus drie uren in het donker wandelen...
Gelukkig valt de nevel in het bos wel mee, en is het toch genieten van het zicht. Af en toe is het toch weer klimmen geblazen, en al gaat mij dat goed af, ik ben het voort zat. Ik had tegen Kitty gezegd dat ik er half drie zou zijn, maar de kilometers vliegen onder mij door.
Dus maar een bar opgezocht voor een Wifi punt, om te zeggen dat het een uur eerder zou worden. En dan komt Santiago langzamer dichter bij. Van Luisa krijg ik de tip, om vooral de Pelgrim beelden niet te missen, die uit kijken over Santiago de Compostella.
Vanaf hier is het nog 7 km, en het valt mij op hoe rustig wandelen het nu is. Ik loop nog even samen met Murata de 76 jaar oude Japanner. Ook met de vier Spanjaarden uit Barcelona, die zich in Sarria met de taxi lieten af zetten bij mijn Albergue... Ook met hun heb ik de laatste 100 km elke dag wel even samen gewandeld, en vandaag tot aan het Obradoiro plein. Zij hebben deze foto gemaakt, want die hoort er natuurlijk ook bij
En dan komt het moment dat je je door de poort komt, waar de doedelzak speler staat te spelen. Van horen zeggen, is dat het moment dat je het plein op wandeld. Ik weet natuurlijk dat Kitty en Miranda, daar op mij staan te wachten. En ik zie hun eerder dan zij mij.
Gr. Marij
Wat een mooie foto van jullie samen.
Topprestatie!!! Wat geweldig dat je dit gedaan hebt.
Hartelijke groeten van John en Petra, ook voor Kitty en Miranda.
GEWELDIG ZO'N ONTVANGST! 💋💋
Wat een geweldige prestatie heb jeje geleverd. Daar mag je trots op zijn.
Het zit er nu op. Ik zal je verhaal elke dagdag missen. Nu lekker uitrusten uitrusten en daarna met Kitty de draad van het dagelijks leven weer oppakken. Ze zal je vast gemist hebben. En omgekeerd natuurlijk ook.
Liefs Ineke
P.S. Wij vliegen zondag naar Curacao 😋
Kanjer, gefeliciteerd!
Hartelijke groeten s'Jacqueline
Een mooie ervaring rijker.
Ik heb genoten van de foto's en text.
Zal morgen gaan missen.
Groetjes Ruud
ik heb van je foto,s en verhalen genoten
gr aan Kittie en nog fijne dagen samen.
Van harte gefeliciteerd. Goed gedaan chapeau😇😇👏👏👏👏👍
Goede terug reis, groetjes Guus en Monique x
Liefs van ons uit Oss
Dank je dat je deze reis voor ons/mij zo hebt beschreven en mij/ons deelgenoot hebt gemaakt van de ontberingen én de ontroeringen.
Een tocht die ik vaak in gedachten heb willen lopen, maar die er niet van kwam of zal komen.
Het ga je goed.
Groeten aan Kitty!